Częstochowski Klub Miłośników Komunikacji Miejskiej zwraca się z wnioskiem o rozpatrzenie możliwości uruchomienia dla mieszkańców tamtej ulicy komunikacji publicznej na niżej określonych zasadach.

Ulica Goździków leży po południowej stronie ulicy Rocha, charakteryzuje się zabudową ekstensywną. Puszczenie na tą ulice komunikacji publicznej obsługiwanej przez duże autobusy jest, nawet jak na warunki z założenia niedochodowej komunikacji publicznej – nieekonomiczne. Właściwym byłoby uruchomienie linii obsługiwanej przez autobusy klasy mini (tzw. busiki), z czego zamiarem obnosił się MZDiT. Autobusy te miały kursować wzdłuż ulicy Rocha do Rynku Wieluńskiego. Jednak wspólnie zauważyliśmy, że jest to niemożliwe, albowiem z uwagi na fakt, że jedyny operator komunikacji miejskiej1) (tj. MPK) nie posiada takich pojazdów na stanie, konieczne byłoby wpuszczenie na rynek dodatkowego operatora. Z kolei aby to uczynić, koniecznym byłoby wyposażenie pojazdów obsługujących linię w infrastrukturę pozwalającą na uiszczanie opłat za kurs w ramach funkcjonującej taryfy2). To zaś jest niemożliwe, ponieważ w Częstochowie, przy wprowadzaniu dyrektywy WE 1370/2007 w życie, tzw. „system biletowy” pozostawiono w dyspozycji MPK. Zauważyć jednak należy, że udostępnienie mieszkańcom takiej linii kursującej do Rynku Wieluńskiego stawiałoby ich przed koniecznością uiszczania dodatkowej opłaty za przejazd w przypadku podróży przy użyciu biletów jednorazowych obowiązujących w ramach aktualnej taryfy.

W związku z brakiem możliwości zmiany wyżej opisanego stanu rzeczy przed rokiem 2024 oraz trudną sytuacją ekonomiczną miasta (uruchomienie linii z „dużym autobusem” generuje koszty), CKMKM sugeruje zastosowanie systemu honorowania biletów komunikacji miejskiej przez przewoźnika wykonującego usługi komunikacyjne w opisanym rejonie (PKS). System ten stosowany jest w Polsce, m. in. w gminie Łomianki, gdzie w środkach KM Łomianki honorowane są bilety ZTM Warszawa, a powszechnie w aglomeracyjnych systemach komunikacyjnych w Niemczech i Austrii. W aglomeracjach austriackich już w latach ’70-ch XX w przewoźnicy komercyjni sami zainicjowali taki sposób organizowania komunikacji, ponieważ zauważyli, że nie mogąc obsługiwać samodzielnie większych rejonów mogą przewozić pasażerów „konkurencji” honorując ich bilety, co niewątpliwie wpłynęło na wzrost ilości pasażerów, szczególnie stałych. Stąd stosowana w środowisku nazwa systemu – „austriacki”.

Sposób rozliczeń wyglądałby następująco – pasażerowie stosujący bilety jednorazowe dokonywaliby zakupu u kierującego autobusem PKS biletu jednorazowego, o cenie wynikającej z cennika2), a kierujący wystawiałby bilet stosownie zakodowany w fiskalnym systemie opłat. Z kolei pasażerowie korzystający z biletów sieciowych okazywaliby ów bilet kierującemu, a ten wystawiałby bilet „zerowy” na podstawie odpowiednio zdefiniowanego kodu w fiskalnym systemie opłat. Dzięki odpowiedniemu wyodrębnieniu biletów sprzedanych w ramach opisanego tu rozwiązania w fiskalnym systemie opłat PKS, możliwe byłoby sporządzenie zbiorczego, np. miesięcznego zestawienia kosztów wynikających z tego systemu dla MZDiT. Na podstawie owego zestawienia MZDiT dopłacałby do i tak zrealizowanych kursów wynikającą z rozliczenia kwotę opłaty za przewiezionych pasażerów według stawek PKS (cena biletu miejskiego 2,80zł). Takie rozwiązanie jest dużo tańsze, niż uruchomianie specjalnych linii lub burzenia istniejącego taktującego systemu kursów linii 26, która, jak przypominamy, jest zsynchronizowana z zespołem linii 10, 12 i 32. Zauważamy jednocześnie, że nie jest wyjściem proponowanie mieszkańcom podróży środkami komercyjnym na podstawie odrębnych systemów opłat.

W przypadku braku uzyskana takiej możliwości, postulujemy budowę chodnika łączącego ulicę Goździków z najbliżej skomunikowaną ulicą, tj. ul. Rocha, jako sposób zapewnienia dostępności do komunikacji publicznej mieszkańcom opisywanej okolicy.